Φωτισμός από το χτες στο σήμερα.
Η πρώτη πηγή τεχνητού φωτισμού στην αρχαία Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη υφήλιο, μέχρι την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού(19o αιώνα)ήταν η φωτιά. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν διαφορετικά μέσα διατήρησης της φωτιάς
Εστίες(σταθερές ή φορητές): πρόκειται για χώρο πυράς (στο έδαφος ή σε τεχνητή κατασκευή) όπου το καύσιμο υλικό ήταν το ξύλο ή το κάρβουνο.
Πυρσοί(Δάδες) : τεμάχιο ξύλου ή πολλά τεμάχια ξύλου δεμένα μεταξύ τους που άναβαν. στην μία άκρη. Σαν εύφλεκτο υλικό χρησιμοποιούσαν ρετσίνι ,λίπος κ.α
Λύχνοι : πρόκειται για δοχεία με καύσιμο υλικό και φιτίλι. Το καύσιμο υλικό ήταν ελαιόλαδο, λίπος, αρωματικά έλαια κ.α.
Κεριά : υγροποιούμενο κατά την καύση υλικού που περιβάλλει το φιτίλι.
Το καλύτερο αποτέλεσμα από άποψη φωτεινότητας είχε η δάδα.
Τα αρχαία φωτιστικά μέσα δεν ήταν μια πολυτέλεια που μπορούσαν να απολαύσουν μόνο οι πλούσιοι. Ήταν ένα αναγκαίο αγαθό που διευκόλυνε τον τρόπο ζωής όλων των ανθρώπων.
Με το πέρασμα των χρόνων η ανάγκη για εξέλιξη οδήγησε στην ανακάλυψη του ηλεκτρικού λαμπτήρα. Παρότι η ιδέα αυτή απασχόλησε πολλούς εφευρέτες αυτός που τελικά κατέθεσε τα σχέδια και τελειοποίησε τον μέχρι σήμερα ¨λαμπτήρα πυρακτώσεως», ήταν ο Τόμας Έντισον.
ΛΑΜΠΤΗΡΑΣ ΠΥΡΑΚΤΩΣΗΣ
Ο πρώτος λαμπτήρας που χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια. Εξαιτίας της μεγάλης κατανάλωσης ενέργειας σε σύγκριση με άλλες λάμπες, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε τη σταδιακή απόσυρση αυτού του είδους λαμπτήρων. Ο λαμπτήρας πυρακτώσεως αποτελείται από σπειροειδές νήμα συνήθως από βολφράμιο. Οι άκρες του νήματος είναι συνδεδεμένες με δύο παχύτερα σύρματα στα οποία υπάρχει ηλεκτρική τάση. Αυτή οδηγεί σε κίνηση τα ηλεκτρικά φορτία, το νήμα θερμαίνεται στους 2600 C και εκπέμπει φως. Αν το νήμα είναι μεγαλύτερο από 2cm τότε στηρίζεται και από άλλα δύο σύρματα(στηρίγματα νήματος) στα οποία όμως δεν υπάρχει διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος . Η κατασκευή αυτή βρίσκεται μέσα σε γυάλινο περίβλημα και εσωτερικά του περιβλήματος υπάρχει αδρανές αέριο.(άζωτο σε λαμπτήρες μεγάλης ισχύος, ιώδιο σε λαμπτήρες αλογόνου)
Ο λαμπτήρας πυρακτώσεως διαθέτει δύο επαφές(μία βιδωτή και μία στη βάση)που ακουμπούν στους δύο πόλους της πηγής και έτσι ανάβει. Ο λαμπτήρας πυρακτώσεως παύει να ανάβει όταν το νήμα βολφραμίου κόβεται . Οι ώρες λειτουργίας του λαμπτήρα κυμαίνονται από 750 ως 1500 . ‘Οσο μεγαλύτερη είναι η ισχύς του(Watt) τόσο μικρότερη είναι και η διάρκεια ζωής του.O λαμπτήρας πυρακτώσεως εκπέμπει φως που προσεγγίζει το φυσικό φως του ήλιου οπότε δεν δημιουργεί προβλήματα στην όραση. Οι λαμπτήρες αλογόνου είναι η τεχνολογική εξέλιξη των λαμπτήρων πυρακτώσεως. Ο τρόπος λειτουργίας τους είναι ίδιος , η κατανάλωση ενέργειας είναι υψηλή και σε αυτούς αλλά έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής(2000 ώρες) από τους λαμπτήρες πυρακτώσεως. Και οι λαμπτήρες αλογόνου όμωςαποσύρονται σταδιακά .
ΛΑΜΠΤΗΡΑΣ ΤΟΞΟΥ
Ο λαμπτήρας τόξου είναι σωλήνας που περιέχει υδράργυρο(ή νάτριο) και έχει εσωτερική επίστρωση φωσφόρου. Όπως και στους λαμπτήρες πυρακτώσεως έτσι και εδώ υπάρχει νήμα βολφραμίου με επίστρωση άλλων ουσιών. Όταν διοχετεύεται ηλεκτρική ενέργεια στο λαμπτήρα, ζεσταίνεται το νήμα ,εκπέμπονται ηλεκτρόνια και αυτά με τη σειρά τους διεγείρουν τα άτομα υδραργύρου που βρίσκονται στο σωλήνα. Όταν και τα τελευταία αυτά αποδιεγείρονται τότε εκπέμπονται υπεριώδεις ακτίνες που διεγείρουν τα άτομα φωσφόρου της επίστρωσης. Αυτά με την αποδιέγερσή τους εκπέμπουν ορατό φως.
Ο λαμπτήρας τόξου έχει διάρκεια ζωής 8000 ώρες και καταναλώνει λιγότερη ενέργεια .Το φως που εκπέμπει τρεμοσβήνει οπότε είναι κουραστικό για την όραση. Δεν υπάρχει κίνδυνος από την υπεριώδη ακτινοβολία κατά τη λειτουργία του. Υπάρχει όμως σοβαρός κίνδυνος από τον υδράργυρο που περιέχει. Ο υδράργυρος είναι τοξικός. Αν σπάσει ο λαμπτήρας τόξου χρειάζεται να γίνει καλός αερισμός του χώρου και τα θραύσματα πρέπει να μαζεύονται με βρεγμένο πανί(με χρήση γαντιών) για να κολλήσει επάνω του ο υδράργυρος. Δεν πρέπει να γίνεται χρήση ηλεκτρικής σκούπας γιατί διαχέονται τα τοξικά υλικά στο χώρο. Οι λαμπτήρες τόξου διακρίνονται σε α)Λαμπτήρες ατμών υδραργύρου, β)Λαμπτήρες ατμών νατρίου και γ)Λαμπτήρες φθορισμού.
ΛΑΜΠΤΗΡΑΣ LED
Ο λαμπτήρας LED είναι ένα νέο είδος .Το LED είναι αρχικά των λέξεων Light Emission Diode δηλαδή Δίοδος εκπομπής φωτός. Το LED αποτελείται από δύο ακροδέκτες(δίοδος) όπου γίνεται η διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος. Στον πυρήνα του LED οι δύο ακροδέκτες δεν ακουμπούν απευθείας μεταξύ τους καθώς χωρίζονται από μικρές στρώσεις υλικών ημιαγωγών(αλουμίνιο, πυρίτιο κ.α). Όταν το ηλεκτρικό ρεύμα διέρχεται από τους δύο ακροδέκτες το υλικό των ημιαγωγών μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε φωτεινή ενέργεια. Το ηλεκτρικό ρεύμα πρέπει να είναι συνεχές (όχι εναλλασσόμενο) σε χαμηλή τάση. Ανάλογα με τη χημική σύσταση του υλικού του ημιαγωγού καθώς και με την τάση που ρέει μέσα σε αυτό, το φως που εκπέμπεται μπορεί να έχει διαφορετικά χρώματα. Για παράδειγμα το μπλε φως παράγεται από πολλά υλικά ημιαγωγών με δημοφιλέστερο το σελήνιο .Όμως για να απελευθερωθούν φωτόνια με αυτό το χρώμα πρέπει να εφαρμοστεί τάση 3,5V .
Ο λαμπτήρας LED λειτουργεί με μικρή κατανάλωση ρεύματος . Παρέχει υψηλή απόδοση φωτός ,έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, είναι ανθεκτικός σε κραδασμούς και δεν είναι τοξικός για το περιβάλλον. Το μοναδικό μειονέκτημα είναι το υψηλότερο κόστος αγοράς του, το οποίο όμως αντισταθμίζεται με τη χαμηλή κατανάλωση ενέργειας.
English 
Ελληνικά